بیماری نکروز حاد هپاتوپانکراس (AHPND)از بیماری های مهلک میگوهای پرورشی بوده که خسارات قابل توجهی در صنعت آبزی پروری ایجاد نموده است. مقاومت میگو در برابر عوامل بیماریزای مهاجم به وضعیت ایمنی این آبزی وابسته است. اگرچه مکانیزمهای دفاعی سختپوستان نسبت به ماهیان استخوانی و سایر مهرهداران از بلوغ کمتری برخوردار بوده و فاقد حافظه ایمنی واقعی می باشند لیکن شواهد زیادی وجود نوعی ایمنی اختصاصی و حافظهای را در میگو و برخی بندپایان نشان می دهد. این نوع پاسخ ایمنی که در بیمهرگان مشاهده میشود، با عنوان "ایمنی ذاتی با ویژگی اختصاصی" شناخته میشود. با این حال درک بهتر مکانیزمهای دقیق سیستم دفاعی میگو میتواند به بهبود راهکارهای مدیریت بیماریها و درمان آنها در صنعت پرورش میگو کمک کند. از آنجایی که استفاده از آنتیبیوتیکها در آبزیپروری در بسیاری از کشورها ممنوع شده است، پرورشدهندگان به دنبال روشهای جایگزین برای پیشگیری از بیماریها هستند. یکی از این روشها، تقویت سیستم ایمنی میگو از طریق نوعی «واکسیناسیون» است که برای مقابله با بیماریهای مختلف از جمله بیماری باکتریایی ویبریوزیس و نکروز حاد هپاتوپانکراس میگو مورد بررسی قرار گرفته است.در این مقاله مروری بر مطالعات و امکان توسعه واکسن میگو پرداخته شده است.
Sheikh Asadi M, Gozari M. A review of the potentials and challenges of developing a vaccine for prevention of acute hepatopancreatic necrosis disease in shrimp. Journal title 2025; 1 (1) :87-98 URL: http://injbr.com/article-1-25-fa.html
شیخ اسدی محمد، گذری محسن. مروری بر قابلیت ها و چالش های توسعه واکسن برای پیشگیری از بیماری نکروز حاد هپاتوپانکراس میگو. عنوان نشریه. 1404; 1 (1) :87-98